Беобшавӣ дар давраи ҳомиладорӣ нисбат ба дигар давраҳо яке аз ҳолатҳои манфии бештар вохӯранда ба ҳисоб меравад. Дар ин давра беобшавӣ дар аксари мавридҳо сабук мегузарад, аммо баъзан беобшавии шадид мушоҳида шуда, метавонад барои саломатии модар ва кӯдак хатари ҷиддӣ эҷод кунад.
Ҳомила ба бадани зан талаботи ҷиддӣ мегузорад ва занони ҳомиладор бояд маводи ғизоии иловагӣ истеъмол кунанд. Токсикоз, инчунин ҳолатҳое, ки боиси қайкунии зиёд мешаванд, дар пайдоиши беобшавӣ нақши муҳим мебозанд.
Аломатҳои беобшавӣ ҳангоми ҳомиладорӣ
Одатан аломати аввалини беобшавӣ ташнагӣ аст.
Эҳтимоли беобшавӣ хусусан дар одамоне зиёд аст, ки баъди арақ кардан ташна мондаанд, муддати дароз дар гармӣ қарор доштанд ё муддати дароз беоб мондаанд.
Аломатҳои дигари беобшавӣ инҳоянд:
- хушкшавии гулӯ ё даҳон;
- лабҳои хушк ва кафида;
- пӯсти намудаш хушк;
- эҳсоси хушкӣ дар чашм;
- пӯсти тунук ва ба устухон часпида;
- пешоби рангаш тира;
- кам-кам пешоб кардан;
- ҳатто дар ҳавои гарм арақ накардан;
- худро заиф ва хаста ҳис кардан;
- қабзият, наҷосати сахт ва геморрой;
- беҳолӣ, хоболудӣ.
Баъзе занони ҳомила ҳангоми эҳсоси беобӣ ҳолати кашишхӯрии бачадонро аз сар мегузаронанд.
Ҳангоми шиддат ёфтани беобшавӣ эҳсоси ташнагӣ метавонад гум шавад. Дар давраи ҳомиладорӣ баъзе аломатҳои беобшавии шадид инҳоянд:
- сарчархзанӣ ва парешонӣ;
- тез-тез задани дил;
- тағйирёбии ҳаракати ҷанин;
- фишори пасти хун, ки боиси сарчархзанӣ ё беҳушӣ мегардад;
Беобшавии шадид метавонад боиси рӯҳафтодагӣ ва осеб дидани узвҳо гардад. Ин ҳолат метавонад ба кӯдак низ зарар расонад.
Сабабҳои беобшавӣ ҳангоми ҳомиладорӣ
Сабабҳои беобшавӣ ба 2 тоифаи умумӣ тақсим мешаванд:
Нанӯшидани оби кофӣ
Сарфи назар аз он, ки дар бораи дар як рӯз чӣ қадар об нӯшидан тавсияҳои зиёд мавҷуданд, эҳтиёҷи инсон ба об аз ҳамдигар фарқ мекунад. Тавре ки дар боло қайд кардем, ҳомиладорӣ дар бадани зан ниёзҳои иловагӣ ба миён меорад. Аз ин рӯ, занон одатан бояд дар давраи ҳомиладорӣ назар ба давраи пеш аз ҳомиладорӣ бештар об нӯшанд.
Ба таври кофӣ аз худ накардани об
Дар баъзе ҳолатҳои тиббӣ, махсусан ҳангоми қайкунӣ ва дарунравӣ (шикамравӣ), ҷисм дар ҷаббидани миқдори кофии об душворӣ мекашад.
Дар давраи ҳомиладорӣ ҳолатҳои дилбеҳузурӣ ва қайкунӣ нисбат ба дигар давраҳо бештар ба мушоҳида мерасанд. Занони гирифтори эклампсия, ки дар 3 фоизи ҳомиладориҳо ба мушоҳида мерасад, метавонанд ба қайкунии шадид дучор шаванд, ки боиси камшавии ҷиддии вазн ва беобшавӣ мегардад.
Дигар мушкилоти саломатӣ, махсусан ҳолатҳое, ки ба мубодилаи моддаҳо таъсир мерасонанд, боиси беобшавӣ дар давраи ҳомиладорӣ мегарданд. Онҳо инҳоянд:
- бемориҳои гурда;
- баъзе бемориҳои нодир, ки бо мубодилаи моддаҳо алоқаманданд.
Шавқовар:
Ҳангоми ҳомиладорӣ ҳар рӯз 8-12 истакон (1,8-2,7 литр) об нӯшидан лозим аст. Об дар давраи ҳомиладорӣ фоиданок ҳисобида мешавад. Он ба ҳазми хӯрок ва ҳосилшавии моеъи амнионии ҷанин ёрӣ мерасонад. Об инчунин барои гардиши моддаҳои ғизоӣ дар бадан хизмат мекунад.
Оризаҳо
Беобшавии сабук дар ҳомиладорӣ одатан хатарнок нест, зеро зан метавонад ба зудӣ ба бадани худ моеъи кофӣ расонад, аммо беобшавии шадид на танҳо барои ҳаёти модар, балки барои ҳаёти тифл ҳам хатарнок шуда метавонад.
Беобшавӣ ба камшавии миқдори моеъи амнионӣ оварда мерасонад. Ин метавонад ба рушди кӯдак таъсир расонад, боиси таваллуди бармаҳал гардад ва ба хусусиятҳои шири модар таъсир расонад. Беобшавӣ инчунин метавонад боиси норасоии моддаҳои ғизоӣ гардад, ки барои саломатии зани ҳомила ва кӯдаки рӯ ба инкишоф муҳиманд.
Дар кадом ҳолатҳо ба духтур муроҷиат кардан лозим аст?
Худ аз худ муайян кардани он, ки беобшавӣ ҷиддӣ ё сабук аст, душвор мебошад.
Агар оби нӯшокӣ ё нӯшокиҳои электролитӣ барои зуд беҳтар кардани ин ҳолат кӯмак накунанд, фавран ба духтур муроҷиат кунед. Занони ҳомиладор дар ҳолатҳои зерин бинобар беобшавӣ бояд ба муоинаи духтур раванд:
- вақте ки зан эҳсос мекунад, ки ҳаракати тифл тағйир ёфтааст;
- ҳангоми сар шудани хунравӣ ё ҷоришавии моеъ;
- ҳангоми ҳис кардани кашишхӯрӣ, ки метавонад нишонаи таваллуди бармаҳал бошад;
- ҳангоми қайкунӣ ё дарунравӣ зиёда аз 12 соат;
- сарфи назар аз нӯшидани моеъ, ҳатто дар ҳавои гарм арақ накардан;
- хеле кам ё умуман хориҷ нашудани пешоб;
- ҳангоми аз ҳуш рафтан ё худро бениҳоят бемадор ҳис кардан.
Заноне, ки эклампсия ё дигар бемориҳо доранд, ҳангоми расидани вақти ба беморхона рафтан бояд бо духтур машварат кунанд. Агар духтур тахмин кунад, ки аломатҳои зан ба ёрии таъҷилии тиббӣ ниёз доранд, онҳо бояд фавран ба ёрии таъҷилӣ муроҷиат кунанд.
Фоиданок: Камхунӣ ҳангоми ҳомиладорӣ (анемия)
Барои пешгирии беобшавӣ
Барои пешгирии беобшавӣ, моеъ истеъмол кунед, то он даме, ки пешоб шаффоф ё зарди хеле кушод шавад. Зарфи обро ҳамеша бо худ гиред ва зуд-зуд об ва дигар моеъҳоро нӯшед.
Заноне, ки бо машқҳои зиёди ҷисмонӣ машғуланд ва вақти зиёдро дар ҳавои хеле гарм дар берун мегузаронанд, бояд моеъро нисбатан бештар истеъмол кунанд.
