Овулятсия рӯзест, ки тухмҳуҷайра озод мешавад — ва танҳо якчанд рӯз дар атрофи он ягона вақти давраи шумост, ки бордоршавӣ рӯй дода метавонад. Ин ҳисобкунак он рӯзро аз рӯи ҳайзи охирин ва дарозии миёнаи давраи шумо тахмин мезанад (овулятсия тақрибан 14 рӯз пеш аз ҳайзи навбатӣ меафтад), сипас давраи бордоршавии шуморо муайян мекунад: шаш рӯзе, ки бо рӯзи овулятсия анҷом меёбад ва наздикӣ дар онҳо эҳтимоли бештар ба ҳомиладорӣ меорад.
Ҳисобкунак аз ҳайзи навбатии шумо ба ақиб ҳисоб мекунад. Нимаи дуюми давра — фазаи лютеинӣ — ба таври намоён доимист, тақрибан 14 рӯз, бинобар ин овулятсия ҳамчун дарозии давраи шумо тарҳи 14 тахмин карда мешавад. Дар давраи 28-рӯза ин тақрибан рӯзи 14 аст; дар давраи 32-рӯза — тақрибан рӯзи 18. Маҳз нимаи аввали давра тағйир меёбад ва маҳз барои ҳамин давраҳои дарозтар ё кӯтоҳтар овулятсияро дертар ё барвақттар мекӯчонанд.
Ҳомиладорӣ танҳо дар давоми давраи бордоршавӣ имконпазир аст — шаш рӯзе, ки бо рӯзи овулятсия анҷом меёбад. Ин доира аз он сабаб вуҷуд дорад, ки нутфа метавонад дар бадан то панҷ рӯз зинда монад, дар ҳоле ки тухмҳуҷайра пас аз озодшавӣ ҳамагӣ 12–24 соат умр мебинад. Ду рӯзи пеш аз овулятсия эҳтимоли баландтаринро доранд. Тахминҳои тақвимӣ нуқтаи оғозанд, на кафолат: стресс, беморӣ ё сафар метавонанд овулятсияро кӯчонанд. Барои дақиқии бештар инро бо тестҳои овулятсия, ҳарорати базалии бадан ё пайгирии моеъи гарданаи бачадон якҷоя кунед.