Духтурон ҳомиладориро бо ҳафтаҳо ҳисоб мекунанд, аммо ҳама бо моҳҳо мепурсанд — ва азбаски ҳамаи моҳҳо чор ҳафта нестанд, табдил аз он ки менамояд, печидатар аст. Ҳафтаи худро дар поён муқаррар кунед, то бубинед, ки дар кадом моҳ ва триместр ҳастед, то чӣ андоза пеш рафтаед ва чӣ тавр 40 ҳафтаи пурра ба нӯҳ моҳ мутобиқат мекунад.
Моҳи тақвимӣ ба ҳисоби миёна тақрибан 4,35 ҳафта аст, на 4 — бинобар ин 40 ҳафтаи ҳомиладорӣ тақрибан 9¼ моҳи тақвимист, на 10. Барои ҳамин «ба чор тақсим кардан»-и сода шуморо як моҳ пештар аз ҷои воқеиатон нишон медиҳад. Мутобиқати дар ин ҷо истифодашуда аз анъанаи маъмули акушерӣ пайравӣ мекунад: моҳҳои 1–3 ҳафтаҳои 1–13-ро дар бар мегиранд (триместри якум), моҳҳои 4–6 — ҳафтаҳои 14–27-ро (дуюм) ва моҳҳои 7–9 — ҳафтаҳои 28–40-ро (сеюм).
Дар хотир доред, ки табибон ҳамеша бо ҳафтаҳо ва рӯзҳо («24 ва 3») гап мезананд, зеро моҳ воситаи хеле носаҳеҳ аст — кӯдакон дар давоми як моҳ бениҳоят тағйир меёбанд. Моҳҳоро барои оила ва дӯстон, ҳафтаҳоро барои духтуратон ва ин саҳифаро ҳар гоҳ, ки ин ду тарҷумаро талаб кунанд, истифода баред.