Бисёр занҳоро дар давраи ҳомиладорӣ саволҳои "дар ҳомиладорӣ чӣ тавр хобидан лозим, чӣ гуна хоб кардан лозим" бисёр ба ташвиш меоранд. Дар ин давра мушкилоти хоб маъмул аст, махсусан дар давоми семоҳаи сеюм дарёфти ҳолати мусоиди хоб душвор мегардад. Баъзе занони ҳомиладор метавонанд аз он изҳори нигаронӣ кунанд, ки баъзе ҳолатҳои бадан метавонанд ба саломатии онҳо ва ҳомила таъсир расонанд.
Бисёр занони ҳомиладор дар ин давра, хусусан дар семоҳаи якум ва сеюм аз хастагӣ шикоят мекунанд. Зиёдшавии сатҳи прогестерон ва бардоштани вазни зиёдатӣ низ метавонад хастагиро афзоиш диҳад, ки ин дар навбати худ метавонад бехобиро зиёд кунад.
Беҳтарин ҳолати хоб ҳангоми ҳомиладорӣ
Дар семоҳаи аввал зан метавонад дар ҳар ҳолате, ки худро қулай ҳис мекунад, дар пушт ё бо шикам хоб равад ва ин бехатар аст. Ҳамаи ҳолатҳои дар боло зикршуда ҳолатҳои муқаррарӣ ба ҳисоб мераванд.
Дар ин давра бачадон ба дараҷае калон намешавад, ки ба хоб халал расонад. Аммо тағйироти гормоналӣ, эҳсоси гуруснагии шабона, гурусна шудан, дилбеҳузурӣ ва дигар аломатҳои ҳомиладорӣ метавонанд хобро душвор гардонанд.
Вақте ки зан ба семоҳаи 2 ва 3 мерасад, дар паҳлӯи чап хобидан беҳтар аст. Хобидан дар ин ҳолат ба ҷигар фишор наоварда, ҷараёни хунро ба бачадон ба таври кофӣ таъмин мекунад.
Заноне, ки ҳолати дарди миёнро ҳангоми ҳомиладорӣ аз сар мегузаронанд ва дар ҳолати хоб нороҳатӣ ҳис мекунанд, метавонанд ҳангоми хоб байни зонуҳои худ болиштчаҳои махсуси барои занони ҳомила пешбинишударо гузоранд. Ин барои сабук кардани дард ва нороҳатӣ кӯмак мерасонад.
Зани ҳомила, ки дар тарафи рост хобиданро афзалтар медонад, ба ҷои тарафи чап ба тарафи рост хобидан мутобиқ шудааст ва дар ин ҳолат метавонад хоб кунад. То ҳол ягон таҳқиқоти илмӣ вуҷуд надорад, ки хатарнок будани онро асоснок кунад.
Дигар усулҳои хоб, ки барои ҳалли мушкилоти умумии хоб ҳангоми ҳомиладорӣ кӯмак мерасонанд, инҳоянд:
- барои кам кардани зардаҷӯш қисми болоии баданро бо якчанд болишт бардоштан лозим аст;
- барои каме сабук кардани варам ва дарди пойҳо, пойҳоро бо болишт баланд бардоштан;
- аз болишт ё болишти ҳомиладорӣ истифода бурдан лозим аст.
Фоиданок: Сабзавоти фоиданок барои зани ҳомиладор
Ягон ҳолати хоб ҳаст, ки бояд эҳтиёт шуд?
Мутахассисон баъзе ҳолатҳои хобро (бо шикам ва пушт хобидан) чандон тавсия намедиҳанд. Чунки онҳо метавонанд ба саломатии модар ва кӯдаки оянда таъсири манфӣ расонанд.
Хоб бо шикам ҳангоми ҳомилагӣ
Бисёр занони ҳомиладор аз он нигаронанд, ки бо шикам хобидан ба ҷанини инкишофёбанда зарар мерасонад. Аммо бачадон ҳомиларо хуб муҳофизат мекунад ва барои эҳтиёт шудан аз хобидан бо шикам дар семоҳаи аввал ҳеҷ сабабе нест.
Бо калон шудани ҳомила, аксари занон фикр мекунанд, ки хобидан бо шикам душвор ё номумкин аст. Барои заноне, ки ба шикам хобиданро афзалтар медонанд ё зуд-зуд бедор мешаванд, ташвиш кашидан лозим нест. Ин ҳолат ба кӯдак зарар намерасонад. Баъзе занони ҳомиладор бо истифода аз якчанд болишт имконияти бо шикам хобиданро барои худ фароҳам меоранд. Истифодаи чунин усулҳо хуб аст ва бо шикам хобида бедор шудан комилан бехатар аст.
Ба пушт хобидан
Дар семоҳаи аввал дар пушт хобидан одатан бехатар ҳисобида мешавад. Дар семоҳаи сеюм, аз ҳафтаи 28-уми ҳомиладорӣ сар карда, дар пушт хобидан ба рагҳои асосие, ки ба бачадон хун мерасонанд, фишор меорад. Таъсири манфӣ метавонад интиқоли оксигенро ба ҷанин коҳиш диҳад. Ғайр аз ин, он метавонад аломатҳои ногувор дар зани ҳомиладор, аз қабили сарчархзанӣ ва зардаҷӯшро афзоиш диҳад.
Зане, ки аз зуд-зуд дар пушт хобида бедор шудан хавотир аст, бояд аз болиштҳои махсуси ҳомиладорӣ, ки ба паҳлӯ хобиданро дастгирӣ мекунанд, истифода барад.
Агар ҳангоми ҳомиладорӣ бо шикам ё ба пушт хобида бедор шавед, чӣ мешавад?
Дар давоми шаб хеле кам одамон дар як ҳолат мемонанд. Агар шумо ҳангоми ҳомиладорӣ ба пушт ё бо шикам хобида бедор шавед, хавотир нашавед. Ҳеҷ зараре надорад. Агар нахоҳед, ки ин ҳолатҳо шуморо боз ташвиш диҳанд, болиштчаҳои барои занони ҳомила пешбинишударо харидорӣ намоед.
Мақолаи муфид: Тағйирот дар шикам ҳангоми ҳомиладорӣ (хурдӣ, калонӣ, ҷойгиршавӣ дар поён ва боло)
Воситаҳое, ки ҳангоми ҳомиладорӣ ба хоб кӯмак мекунанд
Усулҳои гуногуне мавҷуданд, ки ба занони ҳомиладор барои беҳтар хоб рафтан кӯмак мекунанд. Занҳое, ки аз бехобӣ ҳангоми ҳомилагӣ азият мекашанд ё дар хоб рафтан душворӣ мекашанд, метавонанд инҳоро санҷанд:
- муоинаи ҳолати норасоии витамин — кислотаи фолий ё моддаи оҳан баъзан дар пайдоиши синдроми пойҳои ноором нақши муҳим мебозанд.
Пеш аз истифодаи воситаҳои иловагӣ барои табобати ҳар гуна беморӣ, бояд бо духтур машварат кард. - барои кам кардани зардаҷӯшӣ тана ва сарро бардоштан лозим аст. Бархе аз занони ҳомила дар ҳолати нимнишаст хобида, ҳолати зардаҷӯширо сабук мекунанд.
- санҷидани болиштчаҳои ҳомиладорӣ.
- пеш аз хоб каме хӯрок хӯред. Хусусан дар семоҳаи аввал, баъзе занон хеле гурусна бедор мешаванд. Ғизоҳои дорои сафеда (чормағз, моҳӣ, чормағзи заминӣ ва гӯшт) метавонанд иштиҳоро коҳиш диҳанд.
- барои кам кардани зардаҷӯшӣ хӯрокҳои камтар ва камравған истеъмол кунед.
- агар ҳангоми ҳомиладорӣ хурроккашӣ шуморо нороҳат кунад, дар ин бора бо духтур машварат кунед. Хурроки шадид дар вақти ҳомиладорӣ нафаскаширо душвор мегардонад.
Занҳое, ки дар давраи ҳомиладорӣ хоби кофӣ нагирифтаанд, метавонанд хастагии ҷисмонӣ ва рӯҳиро аз сар гузаронанд. Ин хастагӣ метавонад кор кардан, ба мактаб рафтан ё иҷрои корҳои ҳаррӯзаро душвор гардонад. Агар зан дар давоми давраи ҳомиладорӣ бо мушкилоти доимии хоб рӯ ба рӯ шавад, барои беҳтар кардани хобаш бояд ҳатман ба духтур муроҷиат кунад.
Фикр мекунем, ки тавассути ин мақолаи худ ба саволҳои аз ҷониби занон бисёр пурсидашавандаи «Дар ҳомиладорӣ чӣ гуна бояд хобид?» то ҳадди имкон ҷавоб додем.
