Ҳомиладорӣ давраи хурсандии бузург аст, аммо ин маънои онро надорад, ки модари оянда ҳеҷ мушкиле барои нигаронӣ надорад. Яке аз онҳо ҳолати пайваста инкишоф ёфтани тифл ва калон шудани шикам мебошад. Хӯш, дар давраи ҳомиладорӣ шикам чӣ гуна тағйир меёбад?
Зан метавонад аз он нигарон бошад, ки шикамаш нисбат ба ҳафтаи ҳомиладорӣ хеле калон ё хеле хурд аст ё ҳомила дар қисми болоӣ ё поёнии шикам "ҷойгир шудааст."
Рушди ҳомила дар ҳама ба таври гуногун мегузарад
Агар шумо дар бораи андоза ё шакли шиками худ дар давраи ҳомиладорӣ нигарон бошед, бидонед, ки шумо танҳо нестед. Ин ҳолат дар ҳамаи занон ба таври гуногун зоҳир мешавад ва инкишофи тифли шумо дар ҳолати хуб қарор дорад, хавотир нашавед.
Хурд будани шикам ҳангоми ҳомилагӣ
Шумо хӯроки хуб истеъмол мекунед, машқ мекунед ва мунтазам аз муоинаи пеш аз таваллуд мегузаред. Бо вуҷуди ин, одамон аксар вақт мегӯянд, ки шиками шумо дар муқоиса бо мӯҳлататон хурдтар менамояд ё аз шумо мепурсанд, ки оё шумо воқеан ғизои кофӣ мехӯред.
Мисли кӯдакон, шиками зани ҳомила ҳам шакл ва андозаи гуногун дорад. Духтур ё момодояи шумо тавассути муоинаҳои мунтазам вобаста ба санаи таваллуд ва андозаи ҳомила андозаи тифли ояндаро гуфта медиҳад, дар ҳар як ташриф як маротиба шикаматон чен карда мешавад ва ин санҷишҳои мунтазам аз ҳафтаҳои 15 то 20 оғоз мешаванд.
Агар мушакҳои шикам дар ҳақиқат қавӣ ва мустаҳкам бошанд, онҳо намегузоранд, ки бачадони афзояндаи шумо бо ҳомила, чунон ки интизор меравад, ба пеш барҷаста шавад. Шиками занони қадбаланд низ нисбат ба шиками занони қадпасти дорои муҳлат ва андозаи якхела хурдтар менамояд.
Ягона мушкиле, ки бо шиками хурд дар ҳомиладорӣ алоқаманд аст, ҳолати ба истилоҳ олигогидрамнион мебошад, ки дар он моеъи амнионӣ хеле кам мешавад. Ин як ҳолатест, ки духтури шумо бояд ҳангоми муоинаи мунтазами пеш аз таваллуд ба он диққат диҳад.
Ҷолиб: Инстинкти модарӣ чист?
Калоншавии шикам ё калон будани он ҳангоми ҳомиладорӣ
Бо сабаби ҷойгиршавии ҳомила дар шикам ё сохти баданатон, ба назари шумо чунин намуданаш мумкин аст, ки гӯё ҳомилаи нисбатан калонтарро бардошта истодаед. Дар зани қадпаст шиками зани ҳомила метавонад хеле калон ба назар расад.
Агар ин ҳомиладории нахустини шумо набошад, эҳтимол шумо калоншавии шиками худро нисбат ба давраи ҳомиладории нахустин барвақттар пай бурда бошед. Сабаби ин дар он аст, ки баъди ҳомиладории якум мушакҳои шумо каме ёзидаанд ва ба фишори васеъшавии бачадон осонтар тан медиҳанд.
Духтур ё момодояи шумо дар ҳар як муоинаи пеш аз таваллуд андозаи шикамро чен ва назорат мекунад.
Дар ҳолатҳои нодир, сабаби калон шудани шикам зиёд будани моеъи амнионӣ (полигидрамнион) мебошад ва табиб бояд ин ҳолатро сари вақт дуруст арзёбӣ намуда, чора андешад.
Ҷойгиршавии ҳомила дар қисми болоии шикам
Ҷойгиршавии кӯдак дар бачадон дар ҳолати ба пеш ва боло нигаронидашуда, махсусан дар ду семоҳаи аввали ҳомиладорӣ, ҳолати маъмулӣ нест. Баъзе занон ҳомиладориро аз аввал то охир ҳамин тавр мегузаронанд, махсусан заноне, ки мушакҳои шикамашон хеле қавӣ аст. Баъзе занон ба муайян кардани ҷинси кӯдак аз рӯи ҷойгиршавии ҳомила аз калонсолон шавқ пайдо мекунанд. Ва ҷустуҷӯҳои гуногун анҷом медиҳанд. Аммо ақидаҳо дар бораи муайян кардани ҷинс аз рӯи ҷойгиршавии ҳомила ҳеҷ гуна асоси илмӣ надоранд.
Дар поён ҷойгир шудани ҳомила
Бардоштани кӯдак дар қисми поёнии бачадон метавонад ноқулай бошад. Дар ҳомиладории дуюм ё сеюм мушакҳо ва пайҳое, ки ба бачадони афзоянда кумак мекунанд, кашида ва заиф шуда, наметавонанд бачадони афзояндаро мисли пештара нигоҳ доранд.
Дар охири ҳомиладорӣ, шумо метавонед ҳис кунед, ки қариб дар як шаб нисбат ба пештара вазни камтарро мебардоред. Сабаби ин эҳтимол он аст, ки кӯдаки шумо ба таваллудшавӣ омодагӣ мебинад (ин на дар ҳама кӯдакон мушоҳида мешавад, баъзеҳо то оғози таваллуд поён намефароянд).
Агар шумо ҳис кунед, ки ин ҳолат дар як шабонарӯз пеш аз ҳафтаи 37-уми тақвими ҳомиладорӣ пайдо шудааст, бо духтури худ машварат кунед, зеро ин метавонад нишон диҳад, ки бадани шумо ба таваллуд омода мешавад.
Мушкилоти калонтарини дар поён ҷойгир шудани ҳомила ин ба камари шумо фишор овардани он аст. Машқҳо, аз қабили ҳаракат додани ковокии кос, метавонанд нороҳатиро дар қисми поён ё дарди миёнро сабук кунанд.
Муҳим: Дарди миён ҳангоми ҳомиладорӣ — сабабҳо ва усулҳои бартараф кардани он
Шикам дар ҳомиладорӣ: Васеъ паҳншавӣ
Васеъ будани шикам метавонад маънои онро дошта бошад, ки кӯдаки шумо кӯндаланг хобидааст, яъне сараш на ба боло ё поён, балки ба паҳлӯ қарор дорад.
Агар кӯдак то вақти таваллуд сарашро ба поён нагардонад, дар ин ҳолат ба шумо ҷарроҳии қайсарӣ лозим шуда метавонад.
Барои ғизогирии дуруст ҳангоми ҳомиладорӣ ба дастурҳои духтур ё момодоя амал кунед, зеро саломатии шумо ва кӯдаки шумо маҳз аз ғизои солим ва одатҳои дуруст ташкилшудаи ҳаррӯза вобаста аст.
