Ҳомиладорӣ чунин давраест, ки дар он тағйироти зиёд мушоҳида мешавад. Ҷудо кардани ин тағйирот аз меъёр ва патология аз зани ҳомиладор масъулият, аз шифокор бошад дониш ва малака талаб мекунад. Яке аз чунин муаммоҳо ин пайдоиши хун дар пешоб ҳангоми ҳомиладорӣ мебошад.
Варикоз венаҳои барҷаста ва варамидаи пой мебошад. Ранги онҳо одатан кабуди тира ё бунафш буда, аз намудаш ба риштаи печ дар печ монанд аст.
Гипергликемия метавонад ба рагҳои хунгард, асаб, чашм ва гурда, инчунин дил дар тамоми бадан зарар расонад. Гипергликемия сабаби бо нуқсонҳои модарзодӣ таваллуд шудани кӯдакон мегардад.
Дар организми зани ҳомиладор дар давоми ҳомиладорӣ тағйироти зиёд рӯй медиҳанд. Аз ҷумла, дар давраи ҳомиладорӣ дар пӯст, мӯй ва нохунҳо як қатор тағйирот мушоҳида шуданашон мумкин аст. Дар ин мақола мо дар бораи баъзе тағйироти пӯст, ки дар натиҷаи ҳомиладорӣ ба вуҷуд меоянд, маълумот медиҳем.
Мувофиқи фикри баъзе тадқиқотчиён, модарони оянда бо сабаби хоҳишҳои фарзанди таваллудшаванда ё талаботи организм ба маҳсулоти муайян хӯрок интихоб мекунанд, аммо дигар тадқиқотчиён таъкид мекунанд, ки ин ҷараёнро ба осонӣ шарҳ додан душвор аст.
Сарчархзанӣ дар ҳамаи занон, инчунин дар давраи ҳомиладорӣ дар занони ҳомила зуд-зуд мушоҳида мешавад. Онҳоро сарчархзанӣ ва баъзан дар баробари сарчархзанӣ тарси афтидан низ фаро мегирад. Дар ин мақола мо дар бораи сабабҳои сарчархзанӣ ҳангоми ҳомиладорӣ ва он ки кай бояд ба духтур муроҷиат кард, муфассал сухан меронем.
Токсикоз одатан дар семоҳаи аввали ҳомиладорӣ пайдо мешавад ва ба он ҳамчун яке аз нишонаҳои аввалини ҳомиладорӣ нигоҳ мекунанд. Тақрибан 70-80%-и занони ҳомиладор дар семоҳаи аввал нороҳатиҳоеро, аз қабили дилбеҳузурӣ ё қайкунӣ эҳсос мекунанд.
Дар баробари он ки ҳомиладорӣ ҳаяҷоновар аст, муайян кардани он ки кадоме аз бисёр тағйироти он давра муқаррарӣ аст ва кадоме боиси нигаронӣ мегардад, на ҳамеша осон аст. Яке аз чунин тағйирот ин пайдоиши ихроҷот дар ҳомиладорӣ буда, дар давраи ҳомиладорӣ он метавонад бо часпакӣ ё ғафсӣ, басомад ва миқдори худ аз ҳамдигар фарқ кунад.
Бисёре аз занон ҳангоми ҳомиладорӣ бо мушкилоти бехобӣ рӯ ба рӯ мешаванд. Занони ҳомила дар семоҳаи аввал бештар хоб мераванд, аммо сифати хоби онҳо ба таври назаррас коҳиш меёбад. Дар баробари ин, дар давоми ҳомиладорӣ зан тамоми рӯз хастагиро ҳис мекунад. Бехобии шабона низ метавонад боиси пайдоиши хастагӣ гардад.
Дар ин мақола мо дар бораи сабабҳои пайдоиши ҳолати нафастангӣ ҳангоми ҳомиладорӣ ва роҳҳои сабук гардонидани он маълумот медиҳем.
