Ҳомиладорӣ чунин давраест, ки дар он бисёр тағйирот мушоҳида мешавад. Фарқ кардани ин тағйирот аз меъёр ва патология аз зани ҳомила масъулият ва аз шифокор дониш ва малака талаб мекунад. Яке аз чунин муаммоҳо ин пайдоиши хун дар пешоб ҳангоми ҳомиладорӣ мебошад.
Агар шумо ҳомила бошед ва хунро дар пешоби худ бинед ё духтури шумо дар ташхиси пешоб мавҷудияти хунро муайян кунад, ин метавонад нишонаи бемории илтиҳобии роҳҳои пешоб бошад. Илтиҳоби роҳҳои пешоб натиҷаи ҳолати сироятӣ дар маҷрои пешоб аст, ки одатан аз бактерияҳо ба вуҷуд меояд.
Дар давраи ҳомиладорӣ ин ҳолат зуд-зуд вомехӯрад, зеро ҷанини афзоянда метавонад ба масона ва роҳҳои пешоб фишор оварад. Ин боиси дармондани бактерияҳо ё резиши пешоб мегардад.
Аломатҳои илтиҳоби роҳҳои пешоб чӣ гунаанд?
Аломатҳои бемории илтиҳобии роҳҳои пешоб инҳоянд:
- майл ба пешобкунии муттасил;
- зуд-зуд, вале ба миқдори кам пешоб кардан;
- сӯзиш ҳангоми пешоб кардан;
- таб;
- нороҳатӣ дар устухони кос;
- дарди миён;
- пешоб бо бӯи нохуш;
- хориҷшавии пешоби омехта бо хун (гематурия);
- хориҷшавии пешоби тира.
Сабаби илтиҳоби роҳҳои пешоб дар давраи ҳомиладорӣ чист?
Дар давраи ҳомиладорӣ 3 намуди асосии ин беморӣ мавҷуд аст, ки ҳар кадоми онҳо сабабҳои гуногун доранд:
Бактериурияи беаломат
Бактериурияи беаломат аксар вақт дар натиҷаи бактерияҳое, ки дар бадани зан пеш аз ҳомиладорӣ мавҷуд буданд, ба вуҷуд меояд. Ин навъи осеби роҳҳои пешоб нишонаҳои назаррасро ба вуҷуд намеорад. Агар табобат карда нашавад, бактериурияи беаломат боиси сирояти гурда ё сирояти шадиди масона мегардад. Ин сироят тақрибан дар 1,9-9,5%-и занони ҳомила вомехӯрад.
Тибқи маълумоти Созмони умумиҷаҳонии тандурустӣ (СУТ), то 45%-и занони ҳомила, ки бактериурияи беаломати табобатнашуда доранд, ба пиелонефрит гирифтор мешаванд.*
Уретрити шадид ё систит
Уретрит – ин илтиҳоби роҳҳои пешоб, систит – илтиҳоби масона. Ин ҳар 2 ҳолатро сирояти бактериявӣ (бештар E. coli) ба вуҷуд меорад.
Пиелонефрит
Пиелонефрит – сирояти гурда мебошад. Ин метавонад аз сабаби бактерияҳое, ки тавассути гардиши хун ё аз дигар қисмҳои роҳҳои пешоб ба гурдаҳои шумо ворид мешаванд, ба амал ояд. Дар ин ҳолат, дар зани ҳомила баробари хун дар пешоб, аломатҳое ба монанди табларза, дард ҳангоми пешобкунӣ ва дард дар пушт, паҳлӯ, зери шикам ё худи шикам мушоҳида шуда метавонанд.
Табобати сирояти роҳҳои пешоб ҳангоми ҳомиладорӣ
Барои табобати ин беморӣ ҳангоми ҳомиладорӣ табибон одатан антибиотикҳоро истифода мебаранд. Духтур антибиотикҳоеро таъин мекунад, ки барои истифода ҳангоми ҳомиладорӣ бехатар мебошанд, албатта, ин антибиотикҳо барои нобуд кардани бактерияҳо дар бадани шумо самаранок хоҳанд буд.
Боз чӣ метавонад сабаби пайдо шудани хун дар пешоб ҳангоми ҳомиладорӣ гардад?
Сарфи назар аз ҳомиладор буданатон, пайдо шудани хун дар пешоб метавонад ба якчанд ҳолатҳо вобаста бошад. Ба онҳо инҳо дохил мешаванд:
- мавҷудияти санг дар масона ё гурда;
- гломерулонефрит, илтиҳоби системаи тозакунии гурда;
- саратони роҳҳои пешоб ё масона;
- осеби гурда, масалан, дар натиҷаи афтидан ё садамаи нақлиётӣ;
- анемияи досшакл ё синдроми Алпорт.
Муайян кардани омилҳое, ки боиси чунин гематурия (пешоби омехта бо хун) мешаванд, баъзан барои духтур низ мушкилӣ эҷод мекунад.
Аз ин рӯ, агар ҳангоми ҳомиладорӣ дар зан хунравии омехта бо пешоб мушоҳида шавад, ҳатман ба духтур муроҷиат кардан лозим аст.
Гарчанде ки гематурия одатан безарар аст, он метавонад яке аз нишонаҳои аввалини бемории ҷиддӣ низ бошад.
Агар шумо ҳомиладор бошед ва пешоби шумо бо хун омехта бошад, ба духтури худ муроҷиат кунед. Муоинаи мунтазами осебҳои роҳҳои пешоб бояд як қисми нигоҳубини зани ҳомиладор бошад.
Барои гузаронидани таҳлили пешоб ва муоинаҳо бо духтур ё гинекологи худ машварат кунед.
