Аз вақти таваллуд дар муддати муайян бо шири сина ғизо додани кӯдакон на як истилоҳи мушаххаси тиббӣ, балки нишонаи фарҳангӣ мебошад. Танҳо мафҳумҳое мавҷуданд, ки дар асоси арзишҳои заноне ташаккул ёфтаанд, ки кӯдакони худро ба таври ғайримуқаррарӣ муддати дароз шир медиҳанд (бо шири сина ғизо медиҳанд).
Академияи педиатрияи Амрико ба модарон тавсия медиҳад, ки дар 6 моҳи аввали ҳаёти навзод фарзандони худро бо шири сина ғизо диҳанд. Кӯдакон на камтар аз 1 сол бо шири модар ғизо мегиранд ва дар давраҳои баъдӣ барои рушди фаъоли кӯдак маҳсулоти иловагӣ илова кардан мумкин аст.
Манфиатҳои бо шири сина дарозмуддат ғизо додани кӯдакон
Ба ақидаи табибон, бахусус мутахассисони соҳа, аз ҷониби модарон муддати тӯлонӣ маконидан ва бо шири сина ғизо додани кӯдакон ба мустаҳкам намудани саломатии тифл мусоидат мекунад. Тадқиқоти анҷомдодаи муҳаққиқон оид ба натиҷаҳои мусбати муддати тӯлонӣ бо шири модар ғизо додани кӯдакон нишон медиҳад, ки шири модар ба расонидани унсурҳои фоиданок ба кӯдак мусоидат мекунад.
Мо дар зер шуморо бо баъзе аз онҳо шинос мекунем:
Саломатии модар: дар заноне, ки кӯдаконашонро муддати тӯлонӣ бо шири сина ғизо медиҳанд, хавфи саратони сина, саратони тухмдон, диабети қанди навъи 2 ва фишори баланди хун камтар мешавад;
Саломатии кӯдак: таркиби шири модар аз антителаҳое, ки дар мубориза бо сироятҳо кӯмак мекунанд, бой аст. Дар навзодоне, ки бо шири сина ғизо мегиранд, бемориҳое аз қабили астма, синдроми марги ногаҳонии навзодон (SIDS), сироятҳои гӯш, бемориҳои диарея, сироятҳои роҳҳои нафас ва диабети қанд кам ба назар мерасанд;
Некӯаҳволии эмотсионалӣ: баъзе тадқиқотҳо нишон медиҳанд, ки модароне, ки фарзандони худро бо шири сина мепарваранд, нисбат ба дигар занон сатҳи пасти нигаронӣ, стресс ва депрессия доранд. Байни модароне, ки фарзандонашонро бо шири сина ғизо медиҳанд ва кӯдакон муоширати фаъол мушоҳида мешавад;
Осон ором кардан: дар ором кардани кӯдакон синамаконӣ беҳтарин восита аст. Дар аксар мавридҳо ба модарон барои хобондани кӯдак ва ором кардани ӯ ҳангоми гиря сина маконидан кофист;
Қулай будан: шири модар новобаста аз он ки кӯдак дар куҷост, барои зуд ғизо гирифтани ӯ ва бе таъхир ба бадан расонидани ғизо ё моеъ хидмат мекунад;
Иловаи ғизоӣ: шири модар ҳатто пас аз соли аввали ҳаёти кӯдак сарчашмаи ғизоии серғизо ба ҳисоб меравад. Ҳангоми ғизогирии кӯдакон бо ғизоҳои нав ҳам шири модар барои пур кардани холигоҳҳои ғизогирии кӯдакон ёрӣ мерасонад.
Зиёнҳои синамаконии дарозмуддати кӯдакон
Агар кӯдак пас аз 1 солагӣ ба таври кофӣ ғизои иловагӣ истеъмол кунад, ба синамаконӣ эҳтиёҷ нест. Дар бораи камбудиҳои синамаконии дарозмуддати кӯдакон метавон чунин гуфт:
Стигмаи фарҳангӣ: занони аксари кишварҳои Ғарб одатан синамаконии дарозмуддатро меъёр намешуморанд;
Вақт: синамаконӣ аз модарон вақт ва қувва талаб мекунад. Вақти инсон қимат аст ва модароне, ки кӯдакони хурдсол доранд, барои доштани вақти кофӣ ҷиҳати хобидан, кор кардан, машғул шудан ба машғулиятҳои дӯстдошта ва нигоҳубини худ, аз синамаконии дарозмуддат даст мекашанд;
Мушкилот дар ҷои кор: аз сабаби он ки занони коркунанда дар давоми рӯз ба кӯдаки худ вақти кам сарф мекунанд, мушкилоти вобаста ба синамаконӣ ба миён меоянд.
Фертилӣ: Синамаконӣ раванди овулятсияро бозмедорад, аммо бо калон шудани кӯдак эҳтимолияти он кам мешавад.
Синамакониро кай қатъ кардан лозим аст?
Ба модароне, ки мехоҳанд фарзанди солим тарбия кунанд, тавсия дода мешавад, ки кӯдакони худро дар давоми 6 моҳи аввали ҳаёт бо шири сина ғизо диҳанд. Дар асл, пас аз 6 моҳ ба менюи кӯдакон маҳсулоти нав илова кардан мумкин аст. Умуман, модарон бояд синамаконии кӯдакро ҳадди ақал то охири соли аввал идома диҳанд.
Пас аз ин марҳилаи аввал, шумо бояд фикр кунед, ки давом додани синамаконӣ барои шумо ва кӯдаки шумо то чӣ андоза мувофиқ аст.
Барои равшан кардани ин, шумо метавонед ба худ саволҳои зеринро диҳед:
- Оё ман ҳис мекунам, ки ман ва фарзандам аз синамаконӣ манфиат мебинем?
- Оё ман мехоҳам, ки синамакониро давом диҳам?
- Оё синамаконӣ нисбат ба алтернативаҳои дигар қулайтар аст?
- Барои қатъ кардани синамаконӣ ягон сабаби дигар ҳаст?
Барои қатъ кардани синамаконӣ ягон мӯҳлати муайяни дуруст ё нодуруст вуҷуд надорад ва ин комилан интихоби шахсӣ аст. Ҳангоми қабули қарор ҳар як шахс бояд ба он аҳамият диҳад, ки синамаконии дарозмуддат барои ӯ ва кӯдакаш то чӣ андоза фоидаовар аст.
