Дар бораи он ки чӣ тавр эҳтимолияти таваллуди дугоникҳоро зиёд кардан мумкин аст, афсонаҳои зиёде мавҷуданд. Гарчанде ки усулҳои исботшудаи зиёд кардани эҳтимолияти ҳомиладории дугоник дар зан вуҷуд надошта бошанд ҳам, омилҳои муайяне ҳастанд, ки фоизи чунин ҳомиладориро зиёд мекунанд.
Баъзе омилҳо метавонанд фоизи таваллуди дугоникҳоро афзоиш диҳанд, ки ба онҳо инҳо дохил мешаванд:
- Синну соли зан;
- Дар оила будани дугоникҳо;
- Табобати безурётӣ;
Барои дар вақти ҳомиладорӣ ҳосил шудани ҷанин, нутфа бояд тухмҳуҷайраро бордор кунад. Агар дар бачадон ду тухмҳуҷайра буда, онҳо бордор карда шаванд ё тухмҳуҷайраи бордоршуда ба ду ҷанини алоҳида тақсим шавад, дар зан ҳомилаи дугоник пайдо шуданаш мумкин аст.
Ду навъи дугоникҳо мавҷуданд:
Дугоникҳои айнан якхела: ин навъи ҳомиладорӣ вақте рух медиҳад, ки тухмҳуҷайраи бордоршуда ба ду ҷанини алоҳида тақсим мешавад. Ин ҷанинҳо монозигота мебошанд, яъне онҳо айнан як хел ген доранд. Дугоникҳои айнан якхела ҳамҷинс ва ба ҳамдигар хеле монанд мешаванд.
Дугоникҳои номонанд: ин навъи ҳомиладорӣ дар ҳолате ба амал меояд, ки ҳангоми бордоршавӣ дар бачадон ду тухмҳуҷайра мавҷуд аст ва нутфа ҳардуро баробар бордор мекунад. Ин ҷанинҳо дизигота мебошанд, яъне онҳо генҳои якхела надоранд ва метавонанд ҳамҷинс набошанд.
Мақолаи дахлдор: Аломатҳои ҳомиладорӣ: аломатҳои аввалия ва дуюмдараҷа
Чӣ эҳтимолияти пайдоиши дугоникҳоро зиёд мекунад?
Якчанд омилҳо метавонанд эҳтимолияти ҳомиладории дугонаро дар зан зиёд кунанд. Ба инҳо чунинҳо дохил мешаванд:
Таърихи оилавӣ
Агар дар оила дугоникҳо бошанд, эҳтимоли таваллуди дугоникҳо дар зан каме баландтар аст. Мавҷудияти дугоникҳо дар таърихи оилавӣ аз ҷониби модар нисбат ба мавҷудияти дугоникҳо дар таърихи оилавӣ аз ҷониби падар эҳтимолияти ҳомиладории дугонаро бештар зиёд мекунад. Аммо ин фарзия метавонад танҳо дар ҳолатҳое «кор кунад», ки аз усулҳои табобати бенаслӣ истифода набаранд.
Табобати бенаслӣ
ASRM таъкид мекунад, ки омили асосие, ки имконияти дугоникдор шуданро афзоиш медиҳад, истифодаи усулҳои табобати бенаслӣ мебошад. Усулҳои гуногуни табобати бенаслӣ мавҷуданд, ки эҳтимолияти пайдоиши дугоникҳоро бо роҳҳои гуногун афзоиш медиҳанд.
Баъзе доруҳои табобати бенаслӣ тухмдони занро ҳавасманд мекунанд, ки боиси хориҷ шудани якчанд тухмҳуҷайра мегардад. Агар нутфа ҳар ду тухмҳуҷайраро дар як вақт бордор кунад, дар натиҷа дугоникҳо пайдо шуда метавонанд. Бордоркунии экстракорпоралӣ (ЭКО) низ метавонад имконияти ҳосил шудани ҳомилаҳои дугонаро зиёд кунад.
Синну сол
Мувофиқи маълумоти Идораи амрикоии тандурустии занон, дар занони 30-сола ва аз он калонтар эҳтимолияти ҳомиладории дугоник баландтар ҳисобида мешавад. Сабаби ин дар он аст, ки занони ин синну сол дар давоми давраи репродуктивӣ нисбат ба занони ҷавон тухмҳуҷайраҳои бештар хориҷ мекунанд. Агар нутфа ду тухмҳуҷайраи алоҳидаро бордор кунад, ҳомила метавонад дугоник бошад.
Қад ва вазн
Тибқи гузориши ASRM, дугоникҳои ғайрияксон дар занони қадбаланд ва нисбатан вазнинтар, назар ба занони қадпаст бештар вомехӯранд. Сабабҳои ин дақиқ нест, аммо он метавонад бо ғизогирии хуб алоқаманд бошад. Дар занони вазни баданашон баланд, барои рушди ҳомила захираҳои бештар буда метавонад.
Пайдоиши нажодӣ
Тибқи маълумот, дар Иёлоти Муттаҳида занони испанитабор нисбат ба занони сафедпӯст ва сиёҳпӯсти ғайрииспанитабор камтар дугоник таваллуд мекунанд.
Баланд бардоштани эҳтимоли таваллуди дугоникҳо
Дар бораи он ки чӣ тавр эҳтимоли ҳомиладорӣ бо дугоникҳоро зиёд кардан мумкин аст, иддаоҳои зиёди исботнашуда вуҷуд доранд. Баъзе одамон риояи парҳезҳои махсус ё истифодаи усулҳои муайяни табобати алтернативиро тавсия медиҳанд, аммо далелҳои илмие, ки ин усулҳоро тасдиқ кунанд, вуҷуд надоранд.
Муфид: Гум шудани иштиҳо дар давраи ҳомиладорӣ ва роҳҳои сабук кардани он
