Ҳангоми ҳомиладорӣ модари оянда дар бораи эҳтимоли гирифтор шудан ба сироятҳо ва чӣ гуна ба рушди ҷанин таъсир расонидани онҳо бештар аз маъмул нигарон мешавад. Дар ин мақола мо бо шумо сироятҳои дар ҳомиладорӣ бисёр вомехӯрда, чӣ гуна ба кӯдак таъсир расонидани онҳо ва роҳҳои пешгирии инкишофи сироятҳоро дида мебароем.
Ҳомиладорӣ дар баробари яке аз давраҳои зеботарини ҳаёти ҳар як зан буданаш, инчунин давраи аз ҳама осебпазири ӯ ба шумор меравад. Аз ин рӯ, агар дар зан ягон бемории сироятӣ муайян карда шаваду тадбирҳои табобатӣ андешида нашаванд, метавонад оризаҳои ҷиддӣ пайдо шаванд. Беҳуда нест, ки занони ҳомила бояд доимо таҳти назорати мутахассисон қарор дошта бошанд.
Сироятҳои занбӯруғӣ ҳангоми ҳомиладорӣ
Сироятҳои занбӯруғӣ (Candida), ба монанди дигар сироятҳои маҳбалӣ, дар давраи ҳомиладорӣ зуд-зуд пайдо мешаванд. Дар ин вақт тағйиротҳои гормоналии дар организм содиршаванда ва пастшавии умумии иммунитет сабаби асосии инкишофи онҳо мебошад.
Аломатҳои маъмултарини ин сироят хориш дар узвҳои ҷинсӣ, ихроҷоти сафед ва творогшакли маҳбалӣ, дард ё нороҳатӣ ҳангоми пешобкунӣ, бӯи пивои турш аз маҳбал, дард ё сӯзиш дар атрофи маҳбал мебошанд.
Агар дар зани ҳомила бемории сирояткунанда муайян карда шавад, ҳатман бо духтур маслиҳат карда, чораи табобатро дидан лозим аст.
Сироятҳо ҳангоми ҳомиладорӣ: Вагинози бактериалӣ
Ҳоло ин сироятро табобат кардан осон аст. Он бо аломатҳои зерин ҳамроҳ мешавад:
- хориш, сӯзиш, дард дар соҳаи ҷинсӣ;
- ихроҷи зиёд;
- пайдо шудани бӯи нохуш.
Вагинози бактериалиро табобат кардан лозим аст. Дар акси ҳол, он метавонад ба таваллуди бармаҳал оварда расонад.
Мушкилоти ҳомиладорӣ: Бемории холестази ҳомиладорӣ
Стрептококкҳои гурӯҳи B
Ин беморӣ аксар вақт аз ҷониби гурӯҳи бактерияҳое, ки дар рӯдаи рост ва маҳбал ҷойгиранд, ба вуҷуд меояд. Онҳо метавонанд бо аломатҳои мушаххас зоҳир нашаванд. Бо вуҷуди ин, хатар бо эҳтимолияти интиқоли сироят аз модар ба ҷанин алоқаманд аст ва он метавонад ба бисёр оқибатҳои ногаҳонии хатарнок, аз ҷумла марги навзод оварда расонад.
Сироятҳои бачадон
Чунин сироятҳо метавонанд бевосита ба ҳамроҳак таъсири манфӣ расонанд. Зан метавонад пеш аз мӯҳлат таваллуд кунад ё ҷанин ба аномалияҳои гуногун дучор шавад.
Сироятҳои бачадон аксар вақт ҳангоми аз маҳбал ба бачадон гузаштани бактерияҳо инкишоф меёбанд, бинобар ин сироятҳои маҳбалии табобатнашуда омили хавф барои сироятҳои бачадон мебошанд.
Бисёр муҳим аст, ки ҳар як зани ҳомиладор дарк кунад, ки пешгирии воридшавии сироят аз маҳбал ба бачадон имконнопазир аст. Агар дар зани ҳомиладор сироятҳои маҳбалӣ ошкор карда шаванд, ҳатман табобати пурра бояд гузаронида шавад.
Дар ин ҳолат мумкин аст занро дар беморхона бистарӣ кардан лозим ояд, аммо аксар вақт табобат дар шароити амбулаторӣ бо ёрии курси антибиотикҳо, доруҳои барқароркунандаи микрофлора ва ғайра анҷом дода мешавад.
Сироятҳои дигар
Ҳангоми ҳомиладорӣ сироятҳои зерин низ хатарноканд:
- зуком;
- гепатити Е;
- ВНМО;
- герпеси оддӣ;
- листериоз;
- сурхакон.
На ҳама доруҳое, ки барои табобати сироятҳо таъин мешаванд, барои занони ҳомиладор бехатар мебошанд. Аз ин рӯ, ҳангоми ҳомиладорӣ дар ҳар як масъала, аз қабили интихоби дору дар ин ё он ҳолат ва муайян кардани усули табобат, бо духтур машварат кардан муҳим аст.
Мақолаи марбут: Баландшавии таб ҳангоми ҳомиладорӣ — сабабҳо, хатарҳо ва усулҳои паст кардани он
Таъсири сироятҳои модар ба ҳомила
Бисёр сироятҳо ба инкишофи ҳомила таъсири манфӣ расонида метавонанд. То чӣ андоза ҷиддӣ будани оқибатҳои онро пешгӯӣ кардан душвор аст, чунки ҳар як организм инфиродӣ мебошад. Баъзе бемориҳо метавонанд ба организми модар таъсири манфӣ расонанд, дигарҳо бошанд, дар кӯдак нуқсонҳои гуногунро ба вуҷуд оранд. Намудҳои сироятҳое низ ҳастанд, ки ба оқибатҳои хатарнок, аз қабили исқоти ҳамл ва таваллуди бармаҳал оварда мерасонанд.
Барои ҳомилае, ки дар бадани модар инкишоф меёбад, сироятҳои зерин хатарноктарин ба ҳисоб мераванд:
- гонорея;
- хламидия;
- вагинози бактериалӣ;
- ВНМО, сифилис, герпес, гепатит;
- токсоплазмоз;
- стрептококк;
- ситомегаловирус;
- листерия.
Дигар сироятҳо низ метавонанд ба ҷанин зарар расонанд. Аз ин рӯ, ба ҳамаи занони ҳомила муоинаи ҳамаҷониба барои муайян кардани мавҷудияти нороҳатиҳо ва саривақт таъйин намудани табобати самаранок ва бехатар таъин карда мешавад.
Дар ин ҷараён худи зани ҳомила низ бояд масъулиятро ҳис карда, ба тағйироти давраи ҳомиладорӣ бефарқ набошад ва ҳангоми мушоҳидаи ҳар гуна тағйироти ғайриоддӣ бо мутахассис машварат кунад. Инчунин, назорат кардани тағйироти муътадили ҳомиладорӣ ба зан имкон медиҳад, ки тағйироти патологиро зуд пайхас намояд.
Ташхиси сироятҳо ҳангоми ҳомиладорӣ
Барои муайян кардани ҳамаи намудҳои сироят дар зани ҳомила ба ӯ муоинаи ҳамаҷониба, таҳлили хун аз варид барои мавҷудияти антитаначаҳо ва мазок аз маҳбал таъин карда мешавад. Ин равиш имкон медиҳад, ки манзараи клиникӣ объективӣ арзёбӣ гардида, тамоми мушкилот омӯхта шаванд ва чораҳои зарурӣ андешида шаванд.
Пешгирӣ
Академияи педиатрии Амрико баъзе стратегияҳоро барои коҳиш додани хатар ва пешгирии сироятҳо ҳангоми ҳомиладорӣ тақдим мекунад:
- Қоидаҳои гигиениро қатъиян риоя кунед (оддӣ, шустани мунтазами дастҳо низ муҳофизати хуб аз баъзе сироятҳо мебошад);
- Гӯштро то хуб пухтанаш пазед;
- Аз шири пастеризатсиянашуда (хом) ва маҳсулоти аз он тайёршуда худдорӣ намоед;
- Аз духтури худ дар бораи стрептококкҳои гурӯҳи B маслиҳат гиред;
- Дар бораи ваксинаи зидди зуком бо духтур машварат кунед, агар нишондодҳои зиддӣ набошанд, ваксина гиред;
- Барои муайян кардан ё истисно кардани сироятҳои бо роҳи ҷинсӣ интиқолёбанда таҳлил супоред;
- Аз беморони гирифтори бемориҳои сироятӣ дурӣ ҷӯед;
- Худро аз ҳашароти паҳнкунандаи бемориҳо муҳофизат кунед;
- Ба наҷосати гурба ва хоки ифлос даст нарасонед. (Хавфи сирояти токсоплазмоз вуҷуд дорад)
