Чурраи ноф як қисми рӯда буда, аз сӯрохии мушакҳои ковокии шикам баромадани он ба вуҷуд меояд.
Агар мушакҳои иҳотакунандаи ковокии шикам пурра пӯшида нашаванд, дар натиҷаи сӯрохии девори шикам чурраи ноф пайдо мешавад. Ҳангоми дар сӯрохӣ ҷамъ шудани рӯдаҳо дар ковокии шикам чурра барҷаста мешавад.
Чурраҳои ноф дар навзодон ва кӯдакони то 6-моҳа, инчунин бархилофи одат дар калонсолон низ ба назар мерасанд. То ба синни 4-5-солагӣ расидани кӯдакон, дар 90 фоизи онҳо чурраи ноф табиатан бе табобат ба ҳолати худ бармегардад.
Агар чурра табиатан ба ҳолати худ барнагардад, табобати ҷарроҳӣ гузаронида мешавад. Табобат ба андозаи сӯрохӣ дар мушакҳои ковокии шикам вобаста аст.
Аломатҳои чурраи ноф
Дар навзодон чурра дард намедиҳад. Ягона нишонаи ҳақиқии он варам дар ковокии шиками навзод ё аз берун намоён шудани "чурра" мебошад.
Ҳангоми гиря кардани кӯдак ё ба ҳоҷатхона рафтан, дар натиҷаи шиддати мушакҳо чурра метавонад барҷаста шавад ё ба қафо кашида шавад. Ин ҷараён боиси инкишоф ёфтани чурра ва кашида шудани пӯст мегардад.
Бо сабаби чурраи ноф дар шикам дард пайдо шуда, фишор меафзояд. Хусусан, ҳангоми атса задан, сулфа кардан, бардоштани чизҳои вазнин ва қазои ҳоҷат дард метавонад шиддат гирад.
Мисли кӯдакони хурдсол, дар калонсолон низ чурра метавонад варам кунад ё аз ноҳияи ноф берун шавад. Чурраи фишурдашуда метавонад боиси дилбеҳузурӣ, табларза ва қайкунӣ гардад.
Сабабҳои чурраи ноф
Баъди таваллуди кӯдак ҳангоми ҷудо шудани нофбанд аз ҳамроҳак, бофтаи пайвасткунандаи ҳалқаи ноф дар навзодон худ аз худ пӯшида мешавад. Агар ин пӯшидашавӣ дер шавад ё тамоман рӯй надиҳад, чурраи ноф инкишоф меёбад.
Дар калонсолон якчанд сабабҳои пайдоиши беморӣ вуҷуд доранд:
- ҷамъшавии моеъ дар ковокии шикам;
- диализи дарозмуддат барои табобати норасогии гурда;
- ҳомиладории сершумор;
- фарбеҳӣ;
- ҷарроҳии қаблии ковокии шикам.
Дар кӯдаконе, ки чурра доранд, ягон оризаҳои дарднок ба вуҷуд намеоянд. Сӯрохӣ бо мурури вақт бе табобат табиатан пӯшида шуданаш ҳам мумкин аст. Аммо, дар ҳолатҳои нодир чурра фишурда мешавад. Ин вақте ба амал меояд, ки узвҳои ковокии шикам ба халтаи чурра часпида ё ҷараёни хун кам мешавад.
Аломатҳои чурраи фишурдашудаи ноф аз инҳо иборатанд:
- барҷастагиҳои рангаш тағйирёфта;
- таб;
- дилбеҳузурӣ;
- даст кашидан аз хӯрокхӯрӣ;
- дарди шадид;
- барҷастагии мулоим;
- қайкунӣ.
Падару модарон ва мураббиёне, ки дар кӯдак чунин нишонаҳоро мушоҳида мекунанд, бояд фавран ба ёрии таъҷилии тиббӣ муроҷиат кунанд.
Табобати чурраи ноф
Чурраҳои ноф дар навзодон дар ҳолатҳои нодир ба табобат эҳтиёҷ доранд. Дар аксари навзодон то 1 ё 2-солагӣ чурра ба таври табиӣ пӯшида мешавад, агар пӯшида нашавад, дар 4 ё 5-солагӣ бо роҳи ҷарроҳӣ ҳал карда мешавад.
Агар андозаи чурра калон шудан гирад, хусусан агар дарднок ё фишурда бошад, ба кӯдак ёрии фаврии ҷарроҳи бачагона лозим мешавад.
Дар беморони ҳар гуна синну сол чурраи ноф бо роҳи ҷарроҳӣ табобат карда мешавад. Бо роҳи ҷарроҳӣ чурраи ноф якҷоя бо халтачааш бурида гирифта мешавад. Ин маъмулан табобати амбулаторӣ буда, беморон метавонанд худи ҳамон рӯз ба хонаҳояшон баргарданд.
